𝖲𝗍𝖺𝖽𝗂𝗈𝗇𝗒 𝗇𝖺 𝟣𝟢 𝗍𝗒𝗌𝗂𝖾̨𝖼𝗒 𝗆𝗂𝖾𝗃𝗌𝖼 𝗐 𝖡𝗈𝖽ø 𝗂 𝗐 𝖮𝗅𝗌𝗓𝗍𝗒𝗇𝗂𝖾

Na pierwszy rzut oka podobna skala wielkości i kosztów. Ale im dłużej się temu przyglądam, tym bardziej widzę, że to nie jest tylko porównanie dwóch stadionów. To jest porównanie dwóch różnych punktów wyjścia do myślenia o infrastrukturze sportowej.

Bodø ma ok. 54k vs. Olsztyn ok. 166k mieszkańców. Czyli Olsztyn jest mniej więcej trzy razy większy, a mimo to mówimy o obiektach o podobnej pojemności.

I tu pojawia się ciekawe pytanie: czy stadion w Bodø będzie za duży, czy stadion w Olsztynie będzie za mały? Uważam, że nie da się tego ocenić, bo stadion nie żyje z samej demografii. Stadion żyje z modelu.

W Bodø nowa Arctic Arena jest naturalnym przedłużeniem historii Bodø/Glimt. Klubu, który z miasta daleko za kołem podbiegunowym zbudował europejską rozpoznawalność, sportową energię i bardzo silne poczucie wspólnoty. To nie ma być tylko stadion do rozgrywania meczów. To ma być dom klubu, symbol regionu i miejsce dla społeczności.

W Olsztynie punkt wyjścia jest inny. Tu stadion nie powstaje jako efekt europejskiej ekspansji klubu. Powstaje jako miejska inwestycja, która będzie musiała znaleźć swoje uzasadnienie szerzej niż tylko w dniu meczowym Stomilu Olsztyn.

I właśnie dlatego ten przypadek jest dla mnie bardzo interesujący.

Bo w Olsztynie operatorem ma być Hala Olsztyn Sp. z o.o., czyli spółka, która już zarządza i komercjalizuje Halę Urania. Na jej czele stoi Zbyszek Trzoska, którego znam osobiście i którego wiele osób z rynku obiektów sportowych kojarzy z ERGO Areny, Areny Gliwice czy 3mk Areny Ostrów.

To ważne, bo stadion bardzo często przegrywa nie na etapie budowy, ale na etapie myślenia o tym, co będzie po budowie.

A tutaj pojawia się światełko w tunelu.

Wiem, że operator nie czeka biernie na gotowy obiekt. Już na etapie projektowania rozmawia z architektami o zmianach, funkcjach komercyjnych i przyszłym wykorzystaniu stadionu.

To nie jest detal techniczny. To jest dokładnie ten moment, w którym stadion przestaje być tylko projektem budowlanym, a zaczyna być przyszłym modelem operacyjnym.

I moim zdaniem właśnie tak powinniśmy rozmawiać o nowych obiektach sportowych w Polsce. Nie tylko: ile miejsc, ile kosztuje, kto buduje i kiedy otwarcie. Ale przede wszystkim - dla kogo ten obiekt ma pracować, kto będzie nim zarządzał, jakie funkcje ma spełniać i jak ma zarabiać poza dniem meczowym?

I szczerze mówiąc, bardzo kibicuję Olsztynowi, chociaż jeszcze nie ma zbyt wielu detali o Bodo, w kontekście szczegółów wykorzystania obiektu pozameczowo.

Olsztyn może być jednak bardzo ciekawym przykładem w Polsce pokazującym, że stadion miejski nie musi być wyłącznie kosztem po stronie samorządu.

Może być aktywem.

Pod warunkiem, że ktoś zacznie o nim myśleć jak o aktywie, zanim zostanie wylany beton.

Zapraszam do komentowania posta na LinkedIn -> POST.