𝟣𝟦 𝗈𝗌𝗈́𝖻 𝗇𝖺 𝗌𝖺𝗅𝗂 𝗇𝖺𝗃𝗐𝖺𝗓̇𝗇𝗂𝖾𝗃𝗌𝗓𝖾𝗀𝗈 𝗍𝖾𝗆𝖺𝗍𝗎 𝖼𝖺ł𝖾𝗀𝗈 𝖪𝗈𝗇𝗀𝗋𝖾𝗌𝗎 𝖲𝖡𝖯!

I nie, to nie był niszowy panel. To była rozmowa o tym, jak finansowany jest sport zawodowy przez "𝗽𝘂𝗯𝗹𝗶𝗰𝘇𝗻𝗮̨ 𝗸𝗿𝗼𝗽𝗹𝗼́𝘄𝗸𝗲̨".

I to chyba najlepiej podsumowuje, gdzie dziś jesteśmy jako rynek.

Co zostaje ze mną po tym kongresie?

𝗡𝗲𝘁𝘄𝗼𝗿𝗸𝗶𝗻𝗴
Dziesiątki rozmów. Konkret, nie wizytówki.

Branża sportowa w Polsce ma fantastycznych ludzi, z którymi można robić rzeczy ciekawe.


𝗠𝗲𝗿𝘆𝘁𝗼𝗿𝘆𝗸𝗮, 𝗸𝘁𝗼́𝗿𝗮 𝗱𝘇𝗶𝗲𝗹𝗶 𝗿𝘆𝗻𝗲𝗸
Są dwa zdania, które szczególnie ze mną zostają:


1️⃣ „Technologia w sporcie służy efektywnemu zarządzaniu aktywami” - Tomasz Kowalczyk, PZPN Innovation Hub

Dla części rynku to wciąż herezja.
Bo „sport to emocje”, „pasja”, „coś więcej niż biznes”.

Tylko że bez pieniędzy i bez uwagi kibiców:
sport zostaje wyłącznie ogromnym wysiłkiem jednostek.

Szlachetnym, ale nie skalowalnym.

Dlatego prędzej czy później każdy klub, liga czy związek musi odpowiedzieć sobie na jedno pytanie:
𝗷𝗮𝗸𝗶𝗲 𝗺𝗮𝗺 𝗮𝗸𝘁𝘆𝘄𝗮 𝗶 𝗷𝗮𝗸 𝗻𝗶𝗺𝗶 𝘇𝗮𝗿𝘇𝗮̨𝗱𝘇𝗮𝗺?

I tu technologia przestaje być „dodatkiem”, a zaczyna być narzędziem przetrwania.


2️⃣ „Jeśli nie potrafisz uzasadnić ceny transakcji, to jej nie rób.” - Karol Guździoł, Grant Thornton Poland

To padło w kontekście finansowania sportu przez samorządy.

I tu robi się naprawdę ciekawie.

Bo z jednej strony mówimy o:
- rozwoju regionów
- wartości dla gospodarki
- „impactcie sportu

Z drugiej:
- o publicznych pieniądzach
- odpowiedzialności
- i bardzo realnym ryzyku prawnym

𝗔 𝗺𝗶𝗺𝗼 𝘁𝗼…
𝘁𝗲𝗻 𝗽𝗮𝗻𝗲𝗹 𝗽𝗿𝗮𝗸𝘁𝘆𝗰𝘇𝗻𝗶𝗲 𝗻𝗶𝗸𝗼𝗴𝗼 𝗻𝗶𝗲 𝗶𝗻𝘁𝗲𝗿𝗲𝘀𝗼𝘄𝗮ł.


Można zadać pytanie:
- czy w Polsce bardziej niedoszacowany jest impact sportu…
- czy niedoceniane jest ryzyko jego finansowania przez publiczne pieniądze?

Dzięki dla organizatorów, w tym Łukasz Banaszak i cały team Stowarzyszenie Sport Biznes Polska oraz wszystkich, z którymi miałem przyjemność porozmawiać.

Jedno jest pewne:
𝗿𝘆𝗻𝗲𝗸 𝗱𝗼𝗽𝗶𝗲𝗿𝗼 𝗱𝗼𝗷𝗿𝘇𝗲𝘄𝗮.

Pytanie tylko, czy w równym tempie po obu stronach tej samej monety?

Zapraszam do komentowania posta na LinkedIn -> POST.