𝖲𝗉𝗈𝗇𝗌𝗈𝗋𝗂𝗇𝗀 𝗉𝖺𝗋𝗍𝗒𝖼𝗒𝗉𝖺𝖼𝗒𝗃𝗇𝗒, 𝖼𝗓𝗒𝗅𝗂 𝖼𝗈𝗌́, 𝖼𝗈 𝖻𝗂𝗓𝗇𝖾𝗌𝗈𝗐𝗈 𝗆𝖺 𝗐𝗂𝖾̨𝗄𝗌𝗓𝗒 𝗌𝖾𝗇𝗌, 𝗇𝗂𝗓̇ 𝖠𝖵𝖤!

Harry Macey z Dizplai kilka dni temu opublikował artykuł, która powinien wisieć nad biurkiem każdego dyrektora marketingu/sprzedaży każdego klubu sportowego w Polsce. Teza jest brutalna: Era "Logo na koszulce" (model CPM) się skończyła.

Dlaczego? Bo wyświetlenia nie konwertują. Marketer taniej kupi dotarcie na Google/Meta niż na bandzie LED w Ekstraklasie. Rynek idzie w stronę modelu "Participation". Sponsor nie chce być już wyłącznie "widziany". Chce, żeby kibic coś ZROBIŁ – zagłosował, kupił, odebrał nagrodę. To buduje lejek sprzedażowy, a nie ołtarzyk marki... i co ciekawe, jeśli kluby nie będą tego robić dla sponsorów, oni zrobią to sami z pominięciem klubów!

Czy w tym momencie nie zderzamy się w Polsce ze ścianą? 🧱

Model partycypacyjny wymaga DANYCH (1st Party Data). Sponsor płaci za dostęp do konkretnego klienta, a nie do "anonimowej masy". Tymczasem, jak pokazuje raport Anonymous Fan Index – 76% kibiców pozostaje dla klubów anonimowa. W Polsce, bez CRM-ów i własnych baz (w tym Data Clean Rooms), ten wskaźnik jest pewnie jeszcze wyższy.

Scenariusz na ten i przyszłe lata jest prosty:
1️⃣ Prywatny kapitał odpłynie od klubów bez danych w stronę tych, które zbudowały cyfrową infrastrukturę.
2️⃣ Luka budżetowa zostanie zasypana pieniędzmi publicznymi (SSP, samorządy), gdzie wciąż myli się sponsoring z mecenatem.

Nowoczesny rynek brutalnie obnaży, kto robi biznes, a kto tylko konsumuje dotacje. A może jednak nic się nie zmieni, bo spółki Skarbu Państwa dalej będą zasilać kluby kroplówką?

Link do artykułu w Dizplay znajdziesz -> TU.

Zapraszam do komentowania posta na LinkedIn -> POST.